Na de oorlog zette Hillman de productie van de Minx voort. Tijdens de oorlog had men er heel wat voor het leger gemaakt. De wagen kreeg nu een gedeeltelijk nieuwe carrosserie en de viercilinder zijklepmotor leverde ook meer pk's dan voorheen. Opvallend voor zijn tijd was de half-zelfdragende carrosserie die Hillman al in 1939 gepresenteerd had en die ook in 1946 zijn tijd nog vooruit was. In 1949 kreeg de wagen een geheel zelfdragende body (foto). Die serie heette Phase IV. In '51 kwam de Phase V.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1184
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 36/4100
Topsnelheid in km/uur: 100
Carrosserie/Chassis: half-zelfdragend
Uitvoering: sedan, coupé, cabriolet en stationcar
Productiejaren: 1949-1952
Productie-aantallen: 150.609

De Hillman Minx bleef lang in productie maar werd zowel optisch als mechanisch steeds verbeterd. De stationversie noemde men Husky. In de herfst van 1963 verscheen het model 1964 met een geheel nieuwe carrosserie en sprak men van de Husky Series III. De richtingsaanwijzers zaten nu in de grille en de motorkap was verlaagd. Aan het eind van '64 werd de versnellingsbak volledig gesynchroniseerd en kwam er voor een stabilisatorstang.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1592
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 62/4400
Topsnelheid in km/uur: 125
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: stationcar
Productie jaren: 1964-1966
Productie-aantallen: n.b.

Als grotere en ook volwassener broer van de Minx verscheen de Super Minx in 1961 op de Londense tentoonstelling. Hij had een langere wielbasis, was daardoor langer, breder maar ook 3 cm lager dan de Minx. Men herkende hem o.a. aan de koplampen die niet langer in de spatborden maar nu in de grille stonden. In de vrij korte ptoductietijd verschenen de series 1, 2, 3, 4 en 5. Die laatste had een neus met zes lampen.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1592
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 67/4800
Topsnelheid in km/uur: 135
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan, stationcar en cabriolet
Productiejaren: 1961-1966
Productie-aantallen: ca. 135.000

Hillmans antwoord op de Austin en Morris Mini was de Imp. Voor deze wagen werd een nieuwe fabriek in het Schotse dorp Linwood in gebruik genomen. Coventry-Climax, leverancier van zo vele racemotoren, had de motor ontworpen en deze. was, in tegenstelling tot de Mini, achterin de wagen gebouwd. Evenals de versnellingsbak was de motor van een aluminium legering gegoten. De Imp werd geteisterd door een lange reeks kinderziekten. De stationversie heette Husky en die was er vanaf 1967.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 875
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 37/4800
Topsnelheid in km/uur: 130
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: coach en stationcar
Productiejaren: 1963-1976
Productie-aantallen: 440.032

Wat in Engeland als Hillman Californian aangeboden was, werd geëxporteerd als Sunbeam Californian. De auto stond als nieuwjaarsverrassing in januari 1967 bij de dealers in de showroom. Het was een 2+2 coupé die in 26,6 seconden van 0 naar 100 km per uur kon accelereren. Technisch was de wagen identiek aan de Hillman Imp. Wie voor de coupé koos, kon niet langer over een 'derde deurtje' beschikken.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 875
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 39/5000
Topsnelheid in km/uur: 130
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: coupé
Productiejaren: 1968-1970
Productie-aantallen: zie boven

De wagens die Rooles als Sunbeam Hunter exporteerde, werden in Engeland als Hillmar Hunter aangeboden. Het model werd in 1966  op de Parijse tentoonstelling voorgesteld en kreeg voor 1975 een nieuwe carrosserie. De 'gewone' Hunter had een 1,5 liter motor, maar de GT-uitvoering had een sterkere viercilinder, was uitsluitend met een handgeschakelde vierbak leverbaar met op verzoek een elektrische overdrive.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1725
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 88/5200
Topsnelheid in km/uur: 160
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan
Productiejaren: 1970-1977
Productie-aantallen: n.b.