In oktober 1945 verscheen Morris met de uit 1939 bekende Morris Eight. Het wagentje kon van huis uit met een stalen schuifdak besteld worden en een vierversnellingsbak en hydraulische remmen hadden ze allemaal. De Eight was één van de kleinste wagens die in Engeland gebouwd werden en een concurrent voor de Ford Anglia, de Standard en Hillman. De Morris 10 die een maand later uitkwam, had een iets grotere motor. De Eight had een voor zijn tijd modern voorkomen met zijn in de schermen gebouwde koplampen en `waterval'-grille.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 918
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 30/4400
Topsnelheid in km/uur: 100
Carrosserie/Chassis: afzonderlijk chassis
Uitvoering: coach en sedan
Productiejaren: 1938-1948
Productie-aantallen: 120.434

Alec Issigonis was de ontwerper van een geheel nieuwe wagen, de Minor. Deze vierzitter nam het met veel succes op tegen de Volkswagen Kever, de Renault 4CV en de Citroën 2CV. Met zijn zelfdragende carrosserie, zijn onafhankelijke voorwielophanging en zijn moderne motor (na vier jaren kreeg hij kopkleppen) was de wagen up to date. Vanaf '50 was er een sedan. De Minor was bijna onverwoestbaar en bleef dan ook bijna 25 jaren in productie. De eerste typen (voor '50) hadden koplampen aan weerszijden van de grille.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 918, 803, 948 en 1098
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 28/4400 tot 48/5100
Topsnelheid in km/uur: 100-120
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: coach en sedan
Productiejaren: 1948-1971
Productie-aantallen: 1.003.030

De Morris Minor kon direct ook al als Tourer — de Engelse pendant van een découvrable —besteld worden. In het Nederlands kennen we alleen de aan het Duits ontleende term cabrio-limousine voor deze koetsvariant. Het betrof een tweedeurs wagen waarvan de linnenkap, inclusief de achterruit, naar achteren opgerold kon worden waarbij de zijruiten op hun plaats bleven. Technisch was de wagen gelijk aan zijn gesloten broer en hij kostte in ons land zo'n f 100,— meer, maar dat hij nu veel meer geld moet kosten is een feit. De oudste typen (MM) zijn het meest gezocht.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 948 en 1098
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 37/475048/5100
Topsnelheid in km/uur: 100-120
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: cabrio-limousine
Productiejaren: 1948-1969
Productie-aantallen: 74.969

In 1953 was de Minor ook als kleine stationcar te koop. Zijn houten achterhelft deed denken aan de Amerikaanse Woodies uit de jaren veertig. Deze houten delen waren een deel van de zelfdragende constructie, zodat ze niet verrot mogen zijn. De hier niet beschreven bestelwagen en Pick-ups hadden een stalen chassis waarbij dit probleem dus niet kon optreden. Voor de restauratie van de Travellers zijn prachtige houtwerksets in de handel. Er zijn alleen tweedeurs Travellers geleverd.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 803, 948 en 1098
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 30/4800, 37/4750 en 48/5100
Topsnelheid in km/uur: 100-120
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: stationcar
Productiejaren: 1953-1954 en 1959-1971
Productie-aantallen: 215.328

Toen in Engeland in 1948 de eerste naoorlogse autoshow in Earls Court zijn poort opende, vond men bij Morris drie nieuwe modellen: de Minor, de Oxford en de Six. De Oxford was de ruimere uitvoering van de Minor, had dezelfde lijnen maar meer chroom. De grotere motor had nog zijkleppen (tot mei 1954). Geschakeld werd met een hendel aan de stuurkolom, toentertijd een nieuwtje dat uit Amerika was overgenomen. Nieuw was ook de onafhankelijke voorwielophanging die de wagen een veel betere wegligging gaf dan men van de vooroorlogse modellen gewend was.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1476
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 41/4200
Topsnelheid in km/uur: 110
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan en stationcar (>'52)
Productiejaren: 1948-1954
Productie-aantallen: 159.960

In mei 1954 kwam er een nieuwe Oxford op de markt. De Series 2 had een modernere, bijna ponton-, carrosserie en een kopklepmotor die de wagen meer pit gaf. De auto had meer binnenruimte dan de Oxford van de eerste serie en ook het glasoppervlak was aanmerkelijk vergroot. Met de Series 3 (foto) kreeg de auto in 1956 nogmaals een nieuwe carrosserie. De Series 4-Oxford was er uitsluitend als geheel stalen stationcar. Deze oude Morrissen zijn absoluut niet gewild.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1489
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 51/4200
Topsnelheid in km/uur: 120
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan en stationcar
Productiejaren: 1954-1956, 1956-1959 en 19571959
Productie-aantallen: S 2: 87.341, S 3 & 4: 58.117

In de zomer van 1955 kwam er een Morris Oxford met een langere wielbasis uit onder de naam Isis. De zescilinder kopklepmotor was dezelfde die BMC in de Austin A90 en de Wolseley 6/90 inbouwde en die later, iets opgevoerd, in de Austin-Healey furore zou maken. De Isis was een zespersoonswagen en als stationcar groot genoeg voor acht volwassenen dankzij de derde (andersom geplaatste) bank. In 1957 kwam de Isis Series II met een nieuwe carrosserie.


Aantal cilinders: 6
Cilinderinhoud in cm3: 2639
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 87/4250
Topsnelheid in km/uur: 140
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan en stationcar
Productiejaren: 1955-1958
Productie-aantallen: 12.155

Een paar dagen na de tentoonstelling te Gene ve van 1959 kwam Morris met een nieuwe Oxford. De wagen had nu dezelfde carrosserie als de Austin Cambridge, de MG Magnette en de Wolseley 15/60, een product van de tekentafels van Pininfarina. De auto bood vee meer ruimte, maar had wel iets van zijn karakter verloren. Er was vanaf '62 een versie met een dieselmotor. De mogelijkheid bestond om de Oxford weer met een (vooroorlogse) vloerversnelling te bestellen. De Series 6 verscheen in 1961 en deze had de grotere motor.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1489 en 1622
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 56/440061/4500
Topsnelheid in km/uur: 130
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan en stationcar
Productiejaren: 1959-1971
Productie-aantallen: 296.255

De Morris Six was een interessante wagen. Door de nieuwe Minor en Oxford op die tentoonstelling van 1948 was hij bijna over het hoofd gezien, omdat hij voor het grote publiek niet te betalen was. Wat de carrosserie betrof leek hij veel op zijn kleinere broers, maar achter zijn aparte grille stond een zescilindermotor, een kopklepper met een bovenliggende nokkenas. Er verscheen in 1951 een exemplaar in de Rallye van Monte Carlo. Gewonnen heeft hij zeker niet, want hij werd niet eens in de annalen vermeld. Weinig van deze wagens hebben het tot op heden uitgehouden.

Aantal cilinders: 6
Cilinderinhoud in cm3: 2215
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 66/4800
Topsnelheid in km/uur: 125
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan
Productiejaren: 1949-1954
Productie-aantallen: 12.464

In 1962 kon Morris zijn 50-jarig bestaan vieren. Men deed het met de introductie van een nieuw model, de Morris 1100. Een directe afstamming van de Morris Mini. Deze Morris 1100  zou de basis worden voor zovele middenklassewagens van de toekomst. Voorwielaandrijving, de motor dwars voorin en in één geheel met de versnellingsbak. Vanzelfsprekend was de wagen weer een ontwerp van Issigonis maar de carrosserie was van Pininfarina. Ook de hydrolastische vering was nieuw, een uitvinding van Alec Moulton. In 1967 kon de wagen ook als Morris 1300 gekocht worden.

Aantal cilinders: 4
Cilinderinhoud in cm3: 1098 en 1275
Vermogen in pk bij toeren/minuut: 50/5100 en 59/5250
Topsnelheid in km/uur: 125 en 140
Carrosserie/Chassis: zelfdragend
Uitvoering: sedan en stationcar
Productiejaren: 1962-1971 en 1967-1973
Productie-aantallen: 801.996